Lost: Η Αγνοούμενη Αξιοπιστία

25 Σεπτεμβρίου, 2014 § 0 comments

Ένα αεροπλάνο πέφτει σε ένα νησί. Οι επιζώντες γίνονται μια ομάδα και προσπαθούν να επιβιώσουν από όλες τις αντίξοες συνθήκες. Από την αρχή διαπιστώνουν ότι το νησί κρύβει πολλά μυστικά. Τι θέλουν οι πολικές αρκούδες σττο νησί; Είναι μόνοι τους στο νησί; Τι υπάρχει κάτω από την καταπακτή; Και πόσες ερωτήσεις πρέπει να κάνει κανείς πριν αρχίσει να παίρνει απαντήσεις;

Τον Μάιο του 2007, και ενώ προβάλλονταν ο Τρίτος κύκλος της σειράς Οι Αγνοούμενοι (πιο γνωστή ως Lost, που ήταν ο Αγγλικός τίτλος), βρέθηκα στο Μπρίστολ για το Bristol Comic Expo. Μεταξύ των προσκεκλημένων ήταν και ο Brian K. Vaughan, πολύ γνωστός συγγραφέας κόμικς, ο οποίος δούλευε και στο Lost ως σεναριογράφος Στο πάνελ που ήταν αφιερωμένο σε αυτόν, το κοινό φυσικά τον ρώτησε για το Lost. Ισχυρίστηκε ότι στην όταν ξεκίνησε να δουλεύει στη σειρά πίστευε ότι δεν υπήρχε κάποιο πλάνο. Όταν εντάχθηκε στην ομάδα, του εμπιστεύτηκαν τα μυστικά της σειράς. Διαβεβαίωσε ότι για όλα τα ερωτήματα υπήρχε μια απάντηση, ο οποία θα μας κατέπλησσε.
image
Συμβαίνουν λοιπόν δύο τινά: Ή μας δούλευε, ή οι σεναριογράφοι απέτυχαν στο να δείξουν στους θεατές αυτό που είχαν στον νου τους. Γιατί απαντήσεις σε όλα δεν έδωσαν.
Φέτος η σειρά κλείνει δέκα χρόνια από την έναρξή της. Εγώ άρχισα να τη βλέπω αργότερα, όταν άρχισε να προβάλλεται στην Ελληνική Τηλεόραση. Κόλλησα αμέσως και στη συνέχεια άρχισα να τη βλέπω παράλληλα με την Αμερικά. Παρακολουθούσα τη σειρά φανατικά. Κάπου προς το τέλος μάλιστα δεν ξεκινούσα τη δουλειά πριν δω το επεισόδιο. Έτρεμα τα spoilers. Αστειευόμουν ότι αν δεν καραφλιάσω με τις αποκαλύψεις δεν ευχαριστιέμαι το επεισόδιο.
Από κύκλο σε κύκλο η υπόθεση γίνονταν όλο και πιο μπερδεμένη. Είχα όμως πίστη ότι οι σεναριογράφοι θα ξετύλιγαν κάποια στιγμή το κουβάρι. Φυσικά απογοητεύτηκα στο τέλος. Ναι, κάποιες απαντήσεις δίνονταν έμμεσα, αρκεί να συνδέσει κανείς τα στοιχεία. Και σε κάποια ερωτήματα η απάντηση ίσως να μην είναι τόσο απαραίτητη.
Τα αναπάντητα ερωτήματα είναι πολλά. Για παράδειγμα: Ποια ήταν τελικά η Λίμπι; Γιατί η Σίντι (η αεροσυνοδός) και τα παιδιά πήραν το μέρος των άλλων; Και το κυριότερο: Πώς συνδέονται τα νούμερα του Τζέικομπ με την Πρωτοβουλία Ντάρμα;
Αντί για αυτό, πήραμε απαντήσεις για τη μετά θάνατον ζωή και διαπιστώσαμε ότι όταν ο Τζέικομπ έλεγε ότι το Νησί είναι μια τάπα, κυριολεκτούσε.
image
Στα έξι χρόνια που διήρκεσε η σειρά είδαμε μερικά εκπληκτικά επεισόδια. Δεν θα ξεχάσω το φινάλε του Τρίτου Κύκλου. Ο Τσάρλι ήταν από τους πιο αντιπαθητικούς χαρακτήρες. Όταν ο Ντέσμοντ του είπε ότι θα πέθαινε, μου φάνηκε αδιάφορο. Όταν όμως ήρθε η ώρα, ο Τσάρλι με τον ηρωισμό του μας έκανε να λυπηθούμε με τον θάνατό του. Συγκρατώ επίσης και το επεισόδιο The Constant, με το οποίο ο Ντέσμοντ έγινε ο αγαπημένος μου χαρακτήρας.
Μετά το Lost ακολούθησαν πολλές σειρές που προσπάθησαν να τη μιμηθούν. Καλές ή κακές, το μεγάλο λάθος του Lost δεν το κάνουν. Όσοι λένε λοιπόν ότι σειρά σαν το Lost δεν θα ξαναϋπάρξει, δίκιο έχουν.
image




Tagged

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Lost: Η Αγνοούμενη Αξιοπιστία at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta