Chemo Talk: Το Συγκινητικό Κείμενο Ενός Πατέρα

Δεκέμβριος 26th, 2014 § 0 comments

Πριν από λίγο καιρό κυκλοφόρησε στα Ελληνικά ένα κείμενο με τίτλο Είμαι Ένας Πατέρας Που Πεθαίνει Από Καρκίνο Και Έχω Να Σας Πω Κάτι. Το είχε γράψει ο Oren Miller, ένας πατέρας δύο παιδιών, στο προσωπικό του blog,λίγο μετά την είδηση ότι πάσχει από καρκίνο. Από τότε έχει γράψει λίγα κείμενα στο blog του, και όλα αναφέρονται κυρίως στην κατάσταση της υγείας του. Πριν από λίγες μέρες έγραψε ένα κείμενο που με συγκίνησε και θέλω να το μοιραστώ.

image
Το κείμενο στα Αγγλικά μπορείτε να το βρείτε στο blog του. Εδώ θα παραθέσω σε μετάφραση δύο αποσπάσματα. Στο πρώτο απόσπασμα, περιγράφει έναν τρόπο με τον οποίο προετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα:

Έχω αρχίσει να γράφω επιστολές γενεθλίων για τα παιδιά . Λίγα λόγια που θα τους ελπίζω ότι θα τους θυμίζουν εμένα και την αιώνια, άνευ όρων αγάπη μου. Να τους υπενθυμίζουν ότι είμαι παρών ακόμα κι αν δεν έχω φυσική παρουσία. Θέλω να ξέρουν ότι μπορούν να στραφούν σε μένα σε οποιαδήποτε ηλικία – όχι για συμβουλές , αλλά και για τη συμπαράστασή μου. Όχι για να τους βοηθήσω να χαράξουν την πορεία τους, αλλά για να τους υπενθυμίσω ότι η πορεία του είναι στο χέρι τους, και ότι θα είμαι υπερήφανος ό,τι κι αν γίνει.
Έχω ήδη γράψει μερικές. Σήμερα ήταν μία λίγο μεγαλύτερη από ό,τι συνήθως επιστολή σε ένα δεκάχρονο αγόρι. Μέσω του Facebook και του blog, ξέρω ότι θα είναι σε θέση να διαμορφώσει μια άποψη για εμένα, ακόμη και αν ο ίδιος δεν θα θυμάται καλά τι σήμαινα για αυτόν. Όσο για την κόρη μου, σε μια ημέρα ή δύο θα καθίσω να γράψω μια επιστολή για τα όγδοα γενέθλιά της. Δεν θα με θυμάται μέχρι τότε, παρά με τον τρόπο που θυμόμαστε συγγενείς που έχουν φύγει εδώ και καιρό. Απομεινάρια ανεξήγητων συναισθημάτων και σκόρπιες ιστορίες που μόλις θυμόμαστε Αλλά πραγματικά , τι άλλο θα μπορούσα να ζητήσω; Εγώ την ανάγκη να με γνωρίζουν πραγματικά; Γνωρίζω ο ίδιος πραγματικά τον εαυτό μου;

Στο δεύτερο απόσπασμα, περιγράφει ένα πρόσφατο περιστατικό σχετικά με την κόρη του:

Πριν από λίγες μέρες, ζητήσαμε από τον γιατρό την γνώμη του για να πάω στα σχολεία των παιδιών μου. Είναι πολύ δύσκολο για μένα να μην ξέρω τι κάνουν έξω από το σπίτι. Ο γιατρός είπε : «Πήγαινε, αλλά να φοράς μια μάσκα.» Και είπα όχι, θα πάω χωρίς μάσκα, γιατί σίγουρα, τα παιδιά μου δεν με χρειάζονται με πνευμονία στο νοσοκομείο για ακόμη μια φορά, αλλά επίσης δεν με χρειάζονται με μια μάσκα μπροστά στους φίλους τους. Ας αποφασίσουν μόνοι τους πώς θα αντιμετωπίσουν την ασθένεια του μπαμπά τους – δεν είναι ανάγκη να είμαι εκεί με μια ηλίθια ροζ μάσκα που θα χαρακτηρίζει το υπόλοιπο της σχολικής τους ζωής, με τους φίλους τους να κάνουν ατέλειωτες ερωτήσεις που μπορεί να μην νιώθουν ακόμη άνετα να απαντήσουν.
Διαβάστε το υπόλοιπο κείμενο στο blog του. Και θυμηθείτε αυτές τις γιορτινές ημέρες ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένο.

Tagged

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Chemo Talk: Το Συγκινητικό Κείμενο Ενός Πατέρα at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta