Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939)

Δεκέμβριος 25th, 2014 § 0 comments

Η Σκάρλετ Ο’Χάρα μεγαλώνει στα πούπουλα στη φυτεία της οικογένειάς της στον Αμερικανικό Νότο. Στο ξέσπασμα του εμφυλίου μεταξύ Βορείων και Νοτίων, παντρεύεται από πείσμα για να εκδικηθεί τον Άσλεϊ, τον άντρα που θέλει, ο οποίος παντρεύτηκε την αδερφή του νέου τηςς συζύγου. Όταν θα μείνει χήρα, θα πάει να μείνει στην Ατλάντα με την κουνιάδα της τη Μέλανι. Εκεί θα έρθει πιο κοντά με τον Ρετ Μπάτλερ, ο οποίος είναι ο μόνος που φαινομενικά δεν πέφτει θύμα της γοητείας της. Πώς θα επηρεάσει η λήξη του πολέμου τις ζωές της; Τι συμβιβασμούς θα αναγκαστεί να κάνει η Σκάρλετ για να επιβιώσει; Και τι θέλει πραγματικά από τη ζωή της;

https://youtu.be/0X94oZgJis4
Θα εξηγηθώ από την αρχή: Το Όσα Παίρνει Ο Άνεμος είναι η αγαπημένη μου ταινία. Πρόκειται για την ταινία που τα κάνει όλα σωστά: Εξαιρετικό σενάριο, εξαιρετική σκηνοθεσία και παραγωγή, εξαιρετικές ερμηνείες. Αν και γυρίστηκε πριν από εβδομήντα πέντε χρόνια, δεν έχει χάσει τη φρεσκάδα της. Ίσως γιατί η ιστορία που πραγματεύεται είναι διαχρονική. Και επειδή είναι πολυεπίπεδη, δεν βαριέσαι να τη βλέπεις παρόλη τη διάρκειά της, γιατί με κάθε θέαση παρατηρείς κάτι νέο.
http://youtu.be/-35tcwmJ6NA
Την πρώτη φορά που την βλέπεις παρακολουθείς την ζωή της Σκάρλετ, τους έρωτές της και τις δοκιμασίες της. Θαυμάζεις τα κουστούμια και τα σκηνικά. Εκνευρίζεσαι ίσως με την κακομαθησιά της Σκάρλετ, αλλά και με την αφέλεια της Μέλανι. Όταν ξαναδείς την ταινία, πλέον ξέρεις την πλοκή. Σιγά σιγά, η γνώμη σου για τους ήρωες αλλάζει. Η Μέλανι δεν είναι καθόλου αφελής, απλά ξέρει τον άντρα της. Ο Ρετ μπορεί να φέρεται άσχημα στην Σκάρλετ, ξέρει όμως να εκτιμά τον σωστό άνθρωπο. Στη Μέλανι πάντα με σεβασμό. Η δε Σκάρλετ, είναι μια γυναίκα που ξέρει να επιβιώνει, αλλά επίσης ξέρει να κρατά και τις υποσχέσεις που δίνει. Παίρνει την Μέλανι υπό την προστασία της, και τη σώζει, επειδή το υποσχέθηκε στον Άσλεϊ. Για το οποίο Άσλεϊ συνειδητοποιείς ότι δεν κάθεται με τη Μέλανι επειδή είναι έντιμος αλλά την αγαπάει, αλλά απολαμβάνει και την προσοχή που του δείχνει η Σκάρλετ.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας είναι ότι τρεις από τους τέσσερις πρωταγωνιστές (Βίβιαν Λι, Λέσλι Χάουαρντ και Ολίβια ΝτεΧάβιλαντ) είναι Βρετανοί που υποδύονται τους Νότιους. Η Βίβιαν Λι έπαιξε ακόμη μια φορά την Νότια στο Λεωφορείον ο Πόθος. Η «παράδοση» να παίζουν Βρετανοί τους Νότιους συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το The Walking Dead. Εξίσου ενδιαφέρον είναι και το ότι από τους τέσσερις πρωταγωνιστές, η μόνη που μετά από εβδομήντα πέντε χρόνια είναι εν ζωή είναι η Ολίβια ΝτεΧάβιλαντ, ενώ η Μέλανι είναι η μόνη που πεθαίνει στην ταινία. Οι άλλοι τρεις έφυγαν πριν την ώρα τους, με πρώτο τον Λέσλι Χάουαρντ, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του Β’ ΠΠ όταν το αεροπλάνο που επέβαινε καταρρίφθηκε από τους Γερμανούς.
Η ταινία έχει κατηγορηθεί για ρατσισμό. Μάλιστα ήταν και ο λόγος που απέφυγαν στην τελετή των Όσκαρ του 2014 να τιμήσουν την ταινία για την 75η επέτειό της. Παρόλο που δεν μπορώ να διαφωνήσω, δεν μπορώ να μην επισημάνω ότι η Χάτι ΜακΝτάνιελ ήταν η πρώτη μαύρη ηθοποιός που βραβεύτηκε με Όσκαρ, για τον ρόλο της Μάμι. Η οποία Μάμι στην ταινία είναι το μόνο άτομο που αντιμιλάει στην Σκάρλετ χωρίς να έχει συνέπειες, και είναι το μόνο άτομο από το οποίο ο Ρετ παλεύει να κερδίσει τον σεβασμό. Ελπίζω ότι στην τελετή των Όσκαρ του 2015 θα τιμήσουν την ταινία.
Η επιλογή του Βίκτορ Φλέμινγκ για τη σκηνοθεσία ήταν ιδιοφυής. Δεν ξέρω αν όντως τον επέβαλλε ο Κλαρκ Γκέιμπλ όπως έχει ειπωθεί, αλλά το ότι είχε κυρίως εμπειρία από περιπέτειες απέβηκε υπέρ της ταινίας αφού έτσι η ταινία ξέφυγε από τα καλούπια ενός τυπικού ρομαντικού δράματος εποχής. Σε αυτό βοηθάει και το σενάριο, αφού όπου χρειάζεται η ταινία έχει χιούμορ και ατάκες που ακόμη τις θυμόμαστε. Τέλος, άξια λόγου είναι και η χρήση του χρώματος στην ταινία. Μπορεί να μην ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία, ήταν όμως η ταινία με την οποία φάνηκαν οι δυνατότητες της έγχρωμης κινηματογραφίας
Την ταινία την είχα δει για πρώτη φορά στην τηλεόραση. Συνήθως την πρόβαλλαν ανήμερα των Χριστουγέννων. Την ξαναείδα πρόσφατα σε μεγάλη (τηλεοπτική πάντα) οθόνη και συνειδητοποίησα τι έχανα τόσα χρόνια που την έβλεπα σε μικρές οθόνες. Ελπίζω κάποια στιγμή να μου δοθεί η ευκαιρία να την απολαύσω και σε κινηματογραφική αίθουσα.
image




Tagged , , , , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Όσα Παίρνει ο Άνεμος (1939) at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta