Εκλογές. Ξανά. Τι Ψηφίζουμε;

Σεπτέμβριος 18th, 2015 § 0 comments

Ξεκίνησα να γράφω στο μπλογκ αυτό πριν από τέσσερα περίπου χρόνια. Κανονικά σε αυτό το διάστημα θα έπρεπε να είχαν μεσολαβήσει εθνικές εκλογές το πολύ μία φορά. Κι όμως, είναι το πέμπτο άρθρο που γράφω, στο μπλογκ, για ισάριθμες εκλογικές αναμετρήσεις. Τις προηγούμενες φορές η αναφορά μου στις εκλογές ήταν μάλλον έμμεση. Αυτή τη φορά, όπως είχα κάνει και με το δημοψήφισμα, θα προσπαθήσω να μιλήσω όσο πιο ανοιχτά μπορώ.

GreeceInSpain
Την ώρα που τα γράφω αυτά ακόμη είναι άγνωστο το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές. Η αναμέτρηση είναι ανάμεσα σε δύο κόμματα που και τα δύο, με διαφορετικό τρόπο το καθένα, έκαναν ζημιά στη χώρα. Το ποιος θέλουμε να κερδίζει ή το ποιον θα ψηφίσουμε (δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα) θα εξαρτηθεί από το τι μπορεί κανείς να συγχωρήσει από το κάθε κόμμα. Κανένα από τα δύο κόμματα δεν είναι διατεθειμένο να κάνει μια αυτοκριτική, και κανείς δεν είναι διατεθειμένος να θέσει κάποιες καίριες ερωτήσεις.
Από τη μία, έχουμε την έλλειψη σεβασμού στις δημοκρατικές διαδικασίες. Είχαμε έναν πρωθυπουργό που δεν εμφανίζονταν ποτέ στη Βουλή, που κυβερνούσε με ΠΝΠ, που μετέτρεψε κάποιες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων σε σάκους του μποξ και μπέρδεψε την αποτελεσματικότητα με τον αυταρχισμό.
Από την άλλη, είχαμε ένα κόμμα που ταμπουρώθηκε πίσω από μια υποτιθέμενη διαπραγμάτευση. Δεν επαναλάβω όλα όσα έχουν ειπωθεί κατά κόρον από άλλους. Αυτό που θα πω είναι ότι αμέλησε όλα τα υπόλοιπα σε εγκληματικό βαθμό. Σε θέματα που θα μπορούσε να δείξει το αριστερό του πρόσωπο και δεν είχαν δημοσιονομικό κόστος (ή θα μπορούσαν να έχουν και κέρδος) άφησε τον ακροδεξιό εταίρο του να κάνει παιχνίδι. Ή απλά αδιαφόρησε. Πέρα από την επέκταση του συμφώνου συμβίωσης (που έχω ξεχάσει πόσες φορές το εξήγγειλαν), θα μπορούσαν να διασφαλίσουν ότι τα (λίγα έστω) δικαιώματα των εργαζομένων δεν καταπατούνται. Πού ήταν, για παράδειγμα, όλο το καλοκαίρι, που σε τουριστικές επιχειρήσεις οι υπάλληλοι εργάζονταν ατέλειωτες ημέρες και ώρες χωρίς τις αντίστοιχες απολαβές; Εκτός αν δεν υπάρχει Επιθεώρηση Εργασίας (που δεν υπάρχει).
Αν κάποιος προτιμήσει να στηρίξει κάποιο μικρότερο κόμμα, εκεί οι επιλογές είναι φυσικά περισσότερες. Κάποια θα τα ψηφίσουν οι μόνιμοι ψηφοφόροι τους. Κάποια θα τα ψηφίσουν για χαβαλέ. Και κάποια, με την ελπίδα ότι θα συμμετέχουν σε συγκυβέρνηση. Θα αναφερθώ στα τελευταία. Το θέμα είναι το κόμμα να συμμετέχει ως ισότιμος εταίρος, όχι ως δεκανίκι του πρώτου κόμματος. Και εκεί μπαίνει ξανά και το δίλημμα των εκλογών: Για να συμμετέχει ένα κόμμα ως ισότιμος εταίρος, πρέπει και το πρώτο κόμμα να το δει έτσι. Πρέπει να δούμε ποιο από τα δύο κόμματα σε συγκυβέρνηση επέτρεψε στους συνεργάτες του να παρέμβουν (έστω και με άσχημα αποτελέσματα) και ποιο έκανε πως ο συνεργάτης δεν υπήρχε.
Παρόλα αυτά, ακόμη δεν έχω κατασταλάξει, ό,τι κι αν υπονοώ πιο πάνω. Ελπίζω μέχρι την Κυριακή να έχω αποφασίσει και να μην καταφύγω πάλι στη λύση του 2012.
Καλή ψήφο!


Tagged ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Εκλογές. Ξανά. Τι Ψηφίζουμε; at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta