Homeschooling: Δύο Λάθη Δεν Κάνουν Ένα Σωστό

Οκτώβριος 14th, 2015 § 7 Σχόλια

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στα κοινωνικά μέσα μία είδηση σχετική με την κατ’ οίκον διδασκαλία (πιο γνωστή ως homeschooling). Μου δίνεται λοιπόν η ευκαιρία να γράψω για ένα ζήτημα για το οποίο έχω πολύ συγκεκριμένη άποψη: Είμαι αντίθετος. Αυτό όμως δεν σημαίνει και ότι συμφωνώ με την ως τώρα εξέλιξη της υπόθεσης.

Στην Ελλάδα το homeschooling επιτρέπεται υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις, και μόνο αν το παιδί αδυνατεί να πάει στο σχολείο.Αλλά και πάλι δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό που επιτρέπει η νομοθεσία είναι αυτό που έχουμε στον νου μας ως homeschooling. Στην Ευρώπη επιτρέπεται σε ορισμένες χώρες, αλλά δεν ξέρω πόσο διαδεδομένο είναι. Πιο διαδεδομένο φαίνεται να είναι στις ΗΠΑ. Όπως έχω δει όμως, για τους γονείς στις ΗΠΑ που επιλέγουν το homeschooling υπάρχει το στερεότυπο ότι πρόκειται για παλαβούς θρησκόληπτους που δεν θέλουν το παιδί τους να διδαχτεί στο σχολείο για την Εξέλιξη των ειδών (σημ: Ας έρθουν στην Ελλάδα, για να σιγουρευτούν ότι τα παιδιά τους δεν πρόκειται ποτέ να τη διδαχτούν). Αν και δεν μου αρέσουν τα στερεότυπα, δεν μπορώ να μην παρατηρήσω ότι οι περισσότερες μαμάδες μπλόγκερ στην Αμερική που κρατούν τα παιδιά τους στο σπίτι ανταποκρίνονται λίγο-πολύ σε αυτό το στερεότυπο.
Όπως έχω ήδη αναφέρει, είμαι αντίθετος στην ιδέα. Το παιδί δεν πάει στο σχολείο μόνο για να μάθει γραφή κι ανάγνωση, πάει στο σχολείο και για να μάθει να είναι μέρος ενός συνόλου. Σχολείο σημαίνει καθημερινή, πολύωρη συνύπαρξη με άλλα παιδιά. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις έχεις την επιλογή με ποιους θα συναναστραφείς, στο σχολείο όχι. Αυτό από μόνο του είναι ένα πολύτιμο μάθημα.
Δεν γνωρίζω όλα τα δεδομένα για την υπόθεση που έχει πάρει δημοσιότητα, παρά μόνο αυτά που η μία πλευρά επέλεξε να δημοσιοποιήσει. Με όσα ξέρω, είναι λάθος το να μη στείλει το παιδί της στο σχολείο. Ακόμη κι αν η παιδεία στην Ελλάδα έχει τα προβλήματα που έχει (που είναι πολλά), δεν διορθώνεις ένα λάθος (παιδεία με προβλήματα) με ένα άλλο λάθος (homeschooling). Η αντίδραση της πολιτείας όμως (αν ήταν όντως αυτή που καταγγέλλεται) είναι και αυτή λάθος. Δεν ξέρω τι εναλλακτικές υπάρχουν, αλλά και πάλι δεν διορθώνεις το λάθος με λάθος. Δεν απομακρύνεις το παιδί από τη μητέρα του με αυτό τον τρόπο, εκτός αν η μητέρα είναι επικίνδυνη.
Διαφωνώ επίσης με πολλές από τις αντιδράσεις που είδα στα κοινωνικά μέσα. Το επιχείρημα ότι η πολιτεία δεν νοιάζεται για τη μόρφωση κάποιων μειονοτήτων θυμίζει το κλασσικό «δεν πάνε να πιάσουν τους άλλους κλέφτες/φοροφυγάδες/κλπ». Και φυσικά, υπάρχουν και οι γνωστοί που βλέπουν συνωμοσίες και κάνουν παραλληλισμούς με άλλα «φλέγοντα» ζητήματα που δεν θα έπρεπε να συζητούνται (βλέπε εμβόλια).
Η υπόθεση ακόμη τρέχει. Ελπίζω να βρεθεί μια λύση που θα είναι προς το πραγματικό συμφέρον του παιδιού, και να δοθεί σύντομα.
SmurfsSchool




Tagged

  • Μεγάλη υπόθεση το homeschooling !!! Και δεν νομίζω να την παίρνουν πολλοί γονείς στα σοβαρά, εξ ου και τα λάθη και τα στερεότυπα που αναφέρεις ! Σε γενικές γραμμές και στο bottom line του θέματος συμφωνώ μαζί σου: Δύο (ή τρία … ή τέσσερα …) λάθη δεν κάνουν ένα σωστό. Ποτέ ! Μακάρι όντως η υπόθεση να έχει την καλύτερη έκβαση για την μικρή, αλλά … … … I ‘m not holding my breath for it, που λέμε κι εδώ στο νησί.

    • Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι τρεις μέρες μετά δεν μάθαμε κάτι επιπλέον, γεγονός που με βάζει σε υποψίες. Τα φιλιά μου στο Νησί!

  • Εγώ δεν έχω ξεκάθαρη άποψη, Χρήστο, για το homeschooling. Αν μπορούσαμε να μιλήσουμε προσωπικά και γνωριζόμασταν θα σου έλεγα μερικούς λόγους που κάποτε είχα σκεφτεί ότι ίσως αν υπήρχε αυτή η δυνατότητα στην Ελλάδα να την επέλεγα για τα πρώτα χρόνια του δημοτικού. Αλλά δεν είμαι καθόλου σίγουρη. Απλώς θα μου έδινε μια ασφάλεια στο ότι θα είχα εναλλακτική αν το παιδί μου πήγαινε σε ένα χάλια σχολείο με περιστατικά βίας ή παντελούς αδιαφορίας των δασκάλων, που δυστυχώς υπάρχουν τέτοια σχολεία, και τελικά το σχολείο του έκανε κακό αντί για καλό. Τώρα η μόνη εναλλακτική που έχω είναι το ιδιωτικό σχολείο. Που φέτος για το ένα από τα δύο παιδιά το επέλεξα γιατί έπεσα σε περίπτωση δωρεάν σταθμού που αντί να βοηθάει το παιδί το χαντάκωνε, αλλά δυστυχώς αυτή τη δυνατότητα δεν την έχω πάντα. Και για το δημοτικό που τα δίδακτρα είναι πολύ πιο υψηλά μάλλον είναι ουτοπικό να πιστεύω ότι θα την έχω. Από αυτή την άποψη μόνο δε θα ήμουν εντελώς αρνητική στο homeschooling, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είμαι και θετική με τα 1000. Με προβληματίζει σαν ιδέα και δε μου εμπνέει απόλυτη σιγουριά, απλώς δεν την απορρίπτω εντελώς.
    Στα άλλα που λες συμφωνώ και ειδικά σε αυτή την ελληνική νοοτροπία που επικρατεί πως αν δεν καταδικαστούν πρώτα όλοι οι μεγαλοκλέφτες πρέπει η δικαιοσύνη να μην ασχολείται με άλλα θέματα. Να παραβιάζουμε ας πούμε τα stop στους δρόμους, αλλά αφού υπάρχουν και χειρότερα να μην ασχολείται κανείς μαζί μας. Με αυτές τις λογικές παραλόγου δε συμφωνώ.
    Στο τι έγινε ακριβώς στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχω άποψη γιατί δεν ξέρω τι προβλέπεται. Σαν μαμά μου φαίνεται σκληρό. Επειδή όμως οι νόμοι είναι και σκληροί κάποιες φορές, εύχομαι οι γονείς που εις γνώση τους ξεφεύγουν από τα πλαίσια του όποιου νόμου να ενημερώνονται εκ των προτέρων και για τις πιθανές κυρώσεις που μπορεί να έχουν, γιατί διαφορετικά η όποια απόφασή τους – με όση καλή καρδιά και αν την πήραν – εμπεριέχει και σε ένα βαθμό ανευθυνότητα.

    • Βάζεις πολλά στη συζήτηση. Για τα περιστατικά βίας δεν έχω απάντηση. Ακόμη και το ιδιωτικό σχολείο δεν σε σώζει από αυτά (μην πω ότι πολλές φορές εκεί τα φαινομενα μπούλινγκ μπορεί να είναι και χειρότερα). Για το αν ο γονιός μπορεί να δώσει καλύτερα τη γνώση από έναν αδιάφορο δάσκαλο, είναι μεγάλη συζήτηση. Αλλά και πάλι έχουμε το θέμα της κοινωνικοποίησης, η οποία παρά το τι λένε αλλού δεν μπορεί να επιττευχθεί ούτε στον παιδότοπο, ούτε στις δραστηριότητες.
      Για τη συγκεκριμένη υπόθεση προσπαθώ να τοποθετηθώ όσο πιο προσεκτικά και αόριστα μπορώ, γιατί το μόνο που γνωρίζουμε για αυτήν είναι ό,τι έχει πει μια δικηγόρος που φαίρεται να συνδέεται με την υπόθεση.

      • To κακό με το δημόσιο σχολείο είναι ότι δεν έχεις τη δυνατότητα επιλογής. Μπορεί το παραδίπλα σχολείο να είναι πολύ καλό, αλλά εσύ δεν μπορείς να πεις εκεί θέλω να πάω, ακόμη κι αν το σχολείο όπου ανήκεις είναι προβληματικό. Στην ιδιωτική εκπαίδευση μπορείς να επιλέξεις τι σου ταιριάζει ανάμεσα σε μια πολύ μεγάλη γκάμα σχολείων που το καθένα έχει το δικό του χαρακτήρα. Το ένα είναι καλό για εσένα και κακό για εμένα, αλλά και οι δύο μπορούμε να διαλέξουμε αυτό που ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία μας. Με το αδιάφορη δασκάλα δεν αναφερόμουν στο θέμα γνώσης, αλλά στο θέμα κοινωνικοποίησης. Υπάρχουν τα παιδιά που κοινωνικοποιούνται επειδή θα τα βάλεις σε μια ομάδα και υπάρχουν και τα άλλα που πρέπει κάποιος να τα κατευθύνει, να τα κάνει να νιώσουν μέλη της ομάδας και μετά θα ανθίσουν. Εγώ ήμουν από τα δεύτερα παιδιά και 3 χρόνια του δημοτικού σε 2 διαφορετικά σχολεία ένιωθα ότι απλώς πάω και φέρνω το κορμί μου εκεί. Πραγματικά ένιωθα ότι δεν παίρνω τίποτα από το σχολείο και το θυμάμαι πολύ έντονα αυτό. Μόλις άλλαξα σχολείο και ένιωσα μέλος της ομάδας (με τη βοήθεια της δασκάλας μας) εκεί κατάλαβα το σκοπό τους σχολείου. Αν με έπαιρνες και με πέταγες 1η και 2η δημοτικού σε ένα περιβάλλον με ξύλο και κοροϊδίες που οι δασκάλες δε θα αντιδρούσαν νομίζω πως αντί για καλό, θα έκανε κακό στην κοινωνικοποίησή μου. Θέλω να πω πως το θέμα της κοινωνικοποίησης θέλει δουλειά και από το σχολείο. Δεν αρκεί πάντα να βάλεις 20 παιδιά σε μια ομάδα και να περιμένεις ότι όλα θα γίνουν μέλη της επειδή τα έφερες σε επαφή μεταξύ τους. Αν βάλω και τον εκφοβισμό που μπορεί να συναντήσει κανείς, πραγματικά πιστεύω πως ένα σχολείο καμιά φορά αντί να βοηθήσει στην κοινωνικοποίηση μπορεί να χαντακώσει ένα παιδί. Το γνωστικό κομμάτι δε με νοιάζει ιδιαιτέρως να σου πω, γιατί θεωρώ πολύ σημαντικότερη την κοινωνική γνώση. Δεν μπορώ να σου πω ότι έχω διαμορφωμένη άποψη, απλώς θα καταλάβαινα έναν γονιό που το παιδί του πιεζόταν πολύ κοινωνικά στο σχολείο και δεν έβλεπε βοήθεια από κανέναν, να κατέφευγε για λίγο και μέχρι το παιδί να ωριμάσει περισσότερο και να γίνει πιο δυνατό ψυχικά στη λύση του homeschooling (εφόσον υπήρχε αυτή η δυνατότητα βέβαια). Γιατί κάθε παιδί ωριμάζει σε διαφορετικούς χρόνους και μπορεί ένα παιδάκι να μην είναι έτοιμο να μπει σε ένα άγριο περιβάλλον ούτε στα 7, ούτε και στα 8 του ακόμη. Αν βέβαια τα πράγματα στα σχολεία ήταν πιο αγνά και σου δημιουργούσαν ασφάλεια, δε θα έβλεπα κάποιον λόγο ένα παιδί να κάτσει σπίτι.

        Ήταν που δε θα στα έγραφα, αλλά μόνο θα στα έλεγα κατ΄ιδίαν 🙂 Aθεράπευτη πολυλογού…

        • Έχεις δίκιο. Τώρα που το σκέφτομαι έχω την αίσθηση ότι η αδιαφορία από πλευράς δασκάλων για την κοινονικοποίηση ήταν, τουλάχιστον στα δικά μας χρόνια, ο κανόνας. Ή εγώ έτυχα μόνο σε τέτοιους δασκάλους.
          Όσο περνάει ο καιρός συνειδητοποιώ ότι το σχολείο που στέλνω τα παιδιά μου είναι από τα καλύτερα δημόσια σχολεία τουλάχιστον στη Θεσσαλονίκη. Βέβαια το τι σχολεία υπήρχαν στην κάθε περιοχή ήταν κριτήριο όταν ψάχναμε σπίτι, και την επιλογή περιοχής την πληρώνω με άλλους τρόπους. Πιάνω λοιπον τον εαυτό μου να ξεχνάει ότι το σχολείο μας είναι ιδιέταιρο, και κάποια πράγματα τα θεωρώ κάπως δεδομένα΄. Είναι αυτό που αποκαλώ «Σύνδρομο της Ντάλιας» – αν έβλεπες «Στο Παρά Πέντε» καταλαβαίνεις τι εννοώ.

          • Πάντα νιώθω ότι αλληλοκαταλαβαινόμαστε. Γι΄αυτό λέω ότι θα ήθελα περισσότερους άντρες bloggers online, γιατί πάντα λέτε ανοιχτά αυτά που πιστεύετε και μου αρέσει που ο τρόπος που σκέφτεστε είναι πολύ μεθοδικός, κατανοητός και συγκεκριμένος. Μη γενικεύουμε, δεν είναι όλοι έτσι. Αλλά όσοι υπάρχετε αυτή τη στιγμή online και σας ξέρω, κάνετε διαφορά. Μακάρι να γίνετε και περισσότεροι.

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Homeschooling: Δύο Λάθη Δεν Κάνουν Ένα Σωστό at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta