Απουσίες

Ιανουάριος 12th, 2016 § 0 comments

Θα ήθελα πολύ να γράψω κάτι για τον David Bowie. Θα μπορούσα να βάλω ένα τραγούδι του και το τρέιλερ από κάποια ταινία του για να εκφράσω τον θαυμασμό που του έτρεφα. Άλλωστε είναι τόσο εύκολο το να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας για κάποιον που έφυγε και θαυμάζαμε. Το δύσκολο είναι να γράψουμε για αυτούς που είναι κοντά μας και φεύγουν.

Όταν κάποιος φύγει το πρώτο που νιώθουμε είναι ένα σοκ. Στις πρώτες στιγμές είναι αδύνατον να διαχειριστούμε τη δυσάρεστη είδηση. Στη συνέχεια έχουμε τον άχαρο ρόλο να μεταφέρουμε την είδηση αυτή. Όπως και να το κάνουμε, δεν πρόκειται να ακουστεί καλά. Απλά μεταφέρουμε το σοκ.
Αν είχαμε επικοινωνία με τον εκλιπόντα, φέρνουμε στον νου μας την τελευταία φορά που ειδωθήκαμε ή επικοινωνήσαμε. Τι είχαμε πει; Αν είχε παρουσία στα κοινωνικά μέσα, βλέπουμε τις τελευταίες αναρτήσεις. Σκεφτόμαστε πόσο ειρωνικά ακούγονται όλα αυτά: Τελευταία λόγια, τότε που δεν ξέραμε ότι θα ήταν τα τελευταία.
Το πιο δύσκολο είναι όταν ο εκλιπών αφήνει πίσω του γονείς ή και μικρά παιδιά. Το πρώτο πράγμα που θέλουμε να κάνουμε είναι να αγκαλιάσουμε τα δικά μας παιδιά λίγο πιο σφιχτά από ότι συνήθως. Να τα προστατέψουμε.
Στην πρώτη μου ανάρτηση για το 2016 είχα πει ότι θέλω να συνεχίσω να γράφω ένα νέο άρθρο τις καθημερινές. Ήδη αυτό δεν το κατάφερα. Η νέα χρονιά μπήκε άσχημα. Ελπίζω το 2016 από εδώ και πέρα να κυλήσει καλύτερα.

Tagged

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Απουσίες at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta