Deadpool: Ένα Αξιαγάπητο Κάθαρμα

Φεβρουάριος 19th, 2016 § 0 comments

Ο Γουέιντ Γουίλσον είναι ένας πρώην μισθοφόρος, ερωτευμένος με τη Βανέσα. Όταν μάθει ότι έχει καρκίνο μπαίνει σε ένα μυστικό πρόγραμμα, με την υπόσχεση ότι θα θεραπευτεί. Μετά από μια μαρτυρική διαδικασία ναι μεν θεραπεύεται, το τίμημα όμως είναι πολύ υψηλό. Τι θα κάνει ως Ντέντπουλ για να πάρει την εκδίκησή του; Πώς θα εξελιχθεί η σχέση του με τη Βανέσα; Και γιατί τον αναζητούν οι Χ-ΜΕΝ;


Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι έχω διαβάσει πολλά κόμικ με τον Deadpool. Κυρίως τον ξέρω από γκεστ συμμετοχές σε άλλους τίτλους, και κυρίως από τη συμμετοχή του στο Uncanny X-Force σε σενάριο του αγαπημένου μου Ρικ Ριμέντερ. Οπότε δεν ξέρω πώς είναι το κόμικ και αν η ομώνυμη ταινία του Τιμ Μίλερ είναι πιστή σε αυτή.
Από τα τρέιλερ περίμενα ότι θα έβλεπα μια ταινία με πολύ χιούμορ και πολλή δράση. Βασικά περίμενα ότι το Deadpool θα ήταν για τις ταινίες με υπερήρωες ό,τι ήταν το Spy για τις ταινίες με υπερπράκτορες ή το Κατακούτελα για τις ρομαντικές κομεντί. Μια ταινία που θα ακολουθούσε τις συμβάσεις αυτών των ταινιών για να τις διακωμωδήσει, δείχνοντας όμως σεβασμό σε αυτές. Οι απίθανοι τίτλοι αρχής για κάτι τέτοιο σε προϊδεάζουν. Δεν ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα. Δεν είχε τόσο πολύ χιούμορ, και ήταν περισσότερο μια συμβατική ταινία του είδους. Μια πολύ καλή ταινία του είδους.
Οι σκηνές δράσης είναι απίστευτες. Οι σκηνές όπου ο Ντέντπουλ αντιμετωπίζει τους διάφορους μισθοφόρους του Έιτζαξ είναι χορογραφημένες με μαεστρία. Ο Ράιαν Ρέινολντς είναι εκπληκτικός στον ρόλο του. Οι περισσότεροι ηθοποιοί έχουν πρόβλημα με τις ταινίες του είδους γιατί ως υπερήρωες δεν φαίνεται η φάτσα τους. Ο Ρέινολντς δεν μασάει καθόλου. Και όταν βλέπεις την ταινία δεν έχεις καμιά αμφιβολία ότι είναι αυτός πίσω από τη μάσκα. Και στην ταινία καταφέρνει να βγάλει όλο το κωμικό του ταλέντο. Γιατί όπου η ταινία έχει πλάκα, έχει πολλή πλάκα. Ο Ρέινολντς ξεστομίζει τη μία ατάκα μετά την άλλη. Και δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Σατιρίζει το Χόλιγουντ, τις ταινίες με τους Χ-ΜΕΝ και τους υπερήρωες γενικότερα, και όλη τη σόουμπιζ. Και δεν παραλείπει να απευθυνθεί στο κοινό, όπως στο κόμικ απευθύνεται στον αναγνώστη.
Στη βάση της όμως η ταινία είναι μια ρομαντική ιστορία. Ό,τι κάνει, το κάνει για να βρίσκεται δίπλα στην αγαπημένη του Βανέσα. Για αυτήν δεν αποδέχεται τη μοίρα του, για αυτήν ψάχνει τη θεραπεία. Το ρομάντζο λείπει συνήθως από τις ταινίες με υπερήρωες. Ρομάντζο σαν αυτό του Deadpool είχαμε να δούμε από την εποχή των πρώτων Spider-Man (του Σαμ Ρέιμι). Για αυτό βοηθάει και η χημεία του Ρέινολντς με την Μορένα Μπάκαριν. Άλλωστε ο Ρέινολντς έχει εμπειρία και στο είδος της ρομαντικής κομεντί και την αξιοποιεί στο έπακρο.
Σημείωση: Η ταινία είναι ακατάλληλη για παιδιά. Και στον κινηματογράφο που πήγα είχαν και σχετική ανακοίνωση.
ΥΓ: Τηλεπαθητικός; Σοβαρολογούμε;
DeadpoolAss




Tagged , , ,

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Deadpool: Ένα Αξιαγάπητο Κάθαρμα at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta