Eurovision 2016: Η Υπερδύναμη Της Μουσικής Βιομηχανίας

17 Μαΐου, 2016 § 0 comments

Ακόμα μια Eurovision κύλησε όπως την περιμέναμε. Ακούσαμε μερικά αδιάφορα τραγούδια, κάναμε τα κακιασμένα μας σχόλια για τις συμμετοχές και στο τέλος είδαμε την ψηφοφορία με τις γνωστές ανταλλαγές βαθμών. Και όταν ανακηρύχθηκε ο νικητής αρχίσαμε τα περί πολιτικοποίησης του διαγωνισμού. Καμιά πρωτοτυπία δηλαδή.


Να πω την αλήθεια, δεν είδα όλη τη Eurovision. Είδα κάποιες συμμετοχές, μετά έβαλα να δω κάτι άλλο, στη συνέχεια είδα τα τελευταία τραγούδια και την εμφάνιση του Justin Timberlake, έβαλα να δω κάτι ακόμα και στο τέλος είδα την ολοκλήρωση της ψηφοφορίας και την ανάδειξη του νικητή. Όσο διασκεδαστικό κι αν είναι να γράφεις κακίες στο Twitter κάποια στιγμή γίνεται κουραστικό, ειδικά αν τα τραγούδια είναι τόσο αδιάφορα. Από όσα άκουσα είτε live είτε στο YouTube το μόνο τραγούδι που ξεχώρισα ήταν το Γαλλικό:


Έχω πολλές φορές παρατηρήσει ότι όταν κάποιος κερδίσει μια χρονιά, την επόμενη χρονιά οι μισές τουλάχιστον συμμετοχές προσπαθούν να το αντιγράψουν. Έτσι, φέτος πήξαμε στα εφέ με video wall. Τα πιο πετυχημένα εφέ τα είχε το Ρώσικο τραγούδι, το οποίο είχε πολύ γενικότερα εντυπωσιακή σκηνική παρουσία, αλλά το τραγούδι ήταν μια από τα ίδια. Όσο για το Ουκρανικό, για μένα είναι κλασσικό πομπώδες τραγούδι για Eurovision. Άραγε του χρόνου με ποιον τρόπο θα προσπαθήσουν να το αντιγράψουν;
Μετά το πέρας του διαγωνισμού είχαν πλάκα τα σχόλια για τον “νέο” τρόπο βαθμολόγησης, ο οποίος είναι βασικά ο παλιός απλά αντί να μας λένε τον μέσο όρο επιτροπών και κοινού αποφάσισαν να πούνε την κάθε βαθμολογία χωριστά. Όπως φάνηκε ήταν καλή ιδέα από άποψης παράτασης της αγωνίας, έγιναν όμως πιο φανερές οι διαφορές ανάμεσα στις δυο βαθμολογίες.


Ενδιαφέρον είχε η υψηλή βαθμολογία του τραγουδιού από την Πολωνία. Η μόνη “λογική” εξήγηση που μπορώ να δώσω είναι ότι ευνοήθηκε από την ψήφο του χαβαλέ, τραγούδια δηλαδή που ψηφίζονται ακριβώς επειδή είναι χάλια. Το τραγούδι βέβαια δεν θα το έλεγα ακριβώς χάλια, απλά πολύ κιτς. Ήταν λες και ο τραγουδιστής μπήκε στο καμαρίνι των Army Of Lovers και σήκωσε την ντουλάπα.
Από τη διοργάνωση μου άρεσε πολύ το βίντεο του Γιόνας Όκερλουντ το οποίο μας θύμιζε όλες εκείνες τις μουσικές επιτυχίες από τη Σουηδία που θυμόμασταν και δεν θυμόμασταν. Ήταν ένας πολύ καλός πρόλογος για το τραγούδι που ακολούθησε:

Το νέο τραγούδι του Justin Timberlake είναι κι αυτό δημιουργία Σουηδών. Δεν ήταν τυχαία η συμμετοχή του. Το τραγούδι πάντως είναι υπέροχο και θα γίνει το νέο Happy.
Μέχρι ένα σημείο, το να διαβάζω γκρίνιες για την πολιτικοποίηση του διαγωνισμού έχει πλάκα. Λες και πρώτη φορά η ψήφος έχει πολιτική χροιά. Κάθε χρόνο τα ίδια βλέπουμε. Εκεί που σταματάει το αστείο είναι που από την ώρα που βγήκε το νικητήριο τραγούδι διαβάζω διάφορα για τον Στάλιν, του Τατάρους και τους Ναζί. Ένα έχω να πω:


Εκτός αν δεχτούμε και ότι η Μαρίζα Κωχ με το τραγούδι της ξέπλενε την ΕΟΚΑ Β’ και το πραξικόπημα του Νίκου Σαμψών.
Όσο για το δικό μας τραγούδι, δεν έχω λόγια. Ήταν ηχορύπανση ακόμα και για τα δεδομένα της Eurovision. Αν εκεί στην ΕΡΤ δεν πιστεύουν πλέον στον θεσμό, καλύτερα να μη συμμετέχουμε, από το να πετάμε τόσα λεφτά στα σκουπίδια.
ESC_2016_JT




Tagged ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Eurovision 2016: Η Υπερδύναμη Της Μουσικής Βιομηχανίας at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta