Ομάδα Αυτοκτονίας: Μεταξύ Κατεργαρέων Ειλικρίνεια

Σεπτέμβριος 9th, 2016 § 0 comments

Η Αμάντα Γουόλερ έχει ένα σχέδιο: Να σχηματίζει μια ομάδα αποτελούμενη από τους πιο επικίνδυνους κακοποιούς για να αντιμετωπίζουν απειλές που κανείς άλλος δεν τολμά να αντιμετωπίσει. Για αρχηγό της ομάδας διορίζει τον Ρικ Φλαγκ. Τι ικανότητες έχουν οι κακοποιοί που επιλέγονται; Με ποιον τρόπο εξαναγκάζονται να συνεργαστούν; Και ποια η ευθύνη της Γουόλερ για την απειλή που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν;


Η Ομάδα Αυτοκτονίας του Ντέιβιντ Άγιερ είναι η τρίτη ταινία του DC Extended Universe, του κινηματογραφικού σύμπαντος των υπερηρώων της. Για μια ακόμη φορά το αντίπαλο δέος της Marvel καταφέρνει να διχάσει το κοινό και να πάρει κακές κριτικές. Αν και η ταινία δεν τη βρήκα τόσο κακή, πιστεύω ότι η Warner και η DC δεν έχουν καταλάβει το πρόβλημα των ταινιών της και όποιες διορθώσεις επιχειρούν είναι σε λάθος βάση.
Το πρόβλημα και αυτής της ταινίας δεν είναι ότι είναι σοβαρή ή σκοτεινή. Είναι στο σενάριο. Σε όλη την ταινία γίνονται πράγματα επειδή έτσι, χωρίς να υπάρχει κάποια λογική. Αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες σαν αναλώσιμους, δεν προσπαθεί όμως να μας κάνει να λυπηθούμε σε περίπτωση που τους συμβεί κάτι. Όταν τους έβαλαν το τσιπάκι και συγκέντρωσαν την ομάδα, ήμουν σίγουρος για το ποιος θα είναι η πρώτη απώλεια.
Μεγάλο πρόβλημα είχα και με την επιλογή του ηθοποιού που παίζει τον Ρικ Φλαγκ. Στο τρέιλερ ο Τζόελ Κίναμαν ήταν όπως θα τον περίμενα. Ένας στρατιωτικός που εμπνέει σεβασμό και μπορεί να κάνει τους άλλους να τον ακολουθήσουν. Στην ταινία ήταν σαν κλαρινογαμπρός. Θα προτιμούσα στον ρόλο τον Σκοτ Ίστγουντ, ο οποίος χαραμίζεται σε έναν μικρό και ασήμαντο ρόλο.
Το ότι παρόλα τα ελαττώματά της η ταινία δεν είναι κακή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο υπόλοιπο καστ. Ο σταρ της ταινίας είναι φυσικά ο Γουίλ Σμιθ, ο οποίος για μια φορά ακόμα δεν απογοητεύει. Η Μάργκοτ Ρόμπι στον ρόλο της Χάρλεϊ Κουίν είναι λίγο πιο ναζιάρα από ότι θα την ήθελα, αλλά δεν με πείραξε. Η δε Βαϊόλα Ντέιβις είναι οδοστρωτήρας. Αν και θα προτιμούσα μια πιο πληθωρική παρουσία για τον ρόλο, η Βαϊόλα καταφέρνει με το παραπάνω να γίνει η Αμάντα που αγαπάμε να μισούμε. Και όλο το καστ δένει πολύ καλά.
Η ταινία δεν παραλείπει να δώσει μερικά «δωράκια» στους φαν της DC. Από αυτά ξεχώρισα το όνομα του κτιρίου στο οποίο εξελίσσεται μεγάλο μέρος της δράσης, μια αναφορά σε ένα αξέχαστο εξώφυλλο του μεγάλου Άλεξ Ρος και την παρουσία στο καστ ενός παλαιότερου Ρικ Φλαγκ.
Αφήνω για τελευταίο το σχόλιό μου για τον Τζόκερ του Τζάρεντ Λέτο: Ναι, ήταν μικρή η συμμετοχή του. Ναι, ουσιαστικά δεν προσφέρει και πολλά στην πλοκή. Παρόλα αυτά ήταν πραγματικά απολαυστικός. Κατάφερε και έκανε δικό του τον ρόλο, χωρίς να μιμηθεί κανέναν από αυτούς που προηγήθηκαν από αυτόν. Περιμένω πολλά από αυτόν στις επόμενες εμφανίσεις του.
SuicideSquad




Tagged , , , , ,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Πού είμαι;

Διαβάζεις το Ομάδα Αυτοκτονίας: Μεταξύ Κατεργαρέων Ειλικρίνεια at My Life… And more Uninteresting Stuff.

meta